Зошто идентичните ризици од рак можат да доведат до различни исходи?

Изложеноста на идентични ризици што предизвикуваат рак не секогаш дава ист резултат, а новото истражување сугерира дека наследените генетски разлики може да помогнат да се објасни зошто е тоа така, јавува Анадолу.

Студијата објавена денес во списанието „Нејчр“ открива дека генетската основа може да влијае врз начинот на кој туморите се формираат и еволуираат по оштетувањето на ДНК-та, нудејќи нови сознанија за тоа зошто слични ризици од животната средина можат да доведат до различни исходи кај ракот.

Истражувачи од Универзитетот во Кембриџ, Универзитетот во Единбург и други институции проучувале како наследените разлики влијаат врз развојот на ракот, користејќи четири соја глувци со различна генетска основа.

Глувците биле изложени на иста доза на диетилнитрозамин (ДЕН), хемикалија позната по оштетувањето на ДНК-та и предизвикувањето тумори на црниот дроб.

Бидејќи животните ја добиле истата изложеност под контролирани услови, научниците можеле да ја испитаат улогата на генетските разлики додека го намалувале влијанието на факторите од околината.

Тие откриле дека иако туморите често достигнувале слични биолошки исходи, патот по кој се движеле бил под влијание на генетската заднина на животните.

Наследените разлики влијаеле на тоа кои мутации што го поттикнуваат ракот се појавуваат и како туморите се менуваат со текот на времето.

Кај сите соеви глувци, карциномите најчесто развивале промени поврзани со сигналните патишта на MAPK – мрежа што управува со важни процеси како што е клеточниот раст и е присутна кај многу видови рак.

Сепак, истражувачите откриле дека и генетската основа придонесува со дополнителни промени што го насочуваат развојот на туморот.

„Ракот не настанува целосно случајно“, изјави Данкан Одом, виш автор на студијата кој го предводел истражувањето додека бил на Институтот за истражување на ракот на УК во Кембриџ, а сега работи во Германскиот центар за истражување на ракот.

Тој рече дека туморите може да достигнат слични биолошки крајни точки, но патот што го следат може да биде под влијание на генетската заднина на поединецот.

Научниците долго време знаат дека факторите како што се пушењето, ултравиолетовото зрачење и други изложености во животната средина можат да ја оштетат ДНК-та и да го зголемат ризикот од рак. Сепак, луѓето изложени на слични ризици не секогаш развиваат карцином, додека некои луѓе без јасна историја на изложеност сепак ја развиваат болеста.

Истражувачите изјавија дека овие откритија со текот на времето би можеле да помогнат во подобрувањето на скринингот и третманите за рак преку земање предвид на наследените генетски разлики. Сепак, тие нагласија дека е потребно дополнително истражување за да се разбере како овие наоди се применуваат кај луѓето.

Сара Ајткен, првиот автор на студијата, рече дека наследената генетика и разновидноста на населението можеби ќе треба да се земат предвид во идните пристапи за превенција и третман на ракот.

Истражувањето во голема мера било финансирано од „Кансер рисрч УК“, Советот за медицински истражувања, Европскиот истражувачки совет и „Велком“.