Analiz

İran, Yugoslavya örneğine benzer şekilde parçalanması mümkün olmayan bir ülkedir, yapısal farklılıkları ve günümüzdeki uluslararası konjonktür, 1999'daki Yugoslavya'nın koşullarından oldukça farklıdır.

Washington ve Brüksel’in Çin’in ticari baskısını sınırlamak amacıyla çeşitli kısıtlamalara yöneldiği bir dönemde, Ankara’nın üç aktörle de karşı karşıya gelmeden kendi ekonomik önceliklerini takip edebilmesi bakımından dikkati çekmektedir.

Kalkınma Yolu Projesi ile Orta Doğu’daki bölgesel ilişkileri geçici ittifaklar ve rekabetçi liderlik mücadeleleri temelinde değil ortak çıkarlar ve kurumsal kurallar temelinde yeniden şekillendirmek söz konusu olabilecektir.

F-16’ların Somali'deki varlığı, kritik yatırımların korunması, enerji faaliyetlerine çok katmanlı refakat ve Afrika Boynuzu’nda egemenlik-toprak bütünlüğü eksenli savunma diplomasisi dilinin sahadaki görünümüdür.

İran toplumu, rejime yönelik desteğin eridiği ancak tamamen çözülmediği, muhalefetin yaygınlaştığı ancak örgütsüz kaldığı, dış baskının ise toplumsal dinamikleri hem tetiklediği hem de karmaşıklaştırdığı bir dönemden geçiyor.